Athens, Greece
211-4076204

Διατροφικές διαταραχές

delicious-eating-food-8291

            Μιλώντας για διατροφικές διαταραχές αναφερόμαστε συνήθως στην ανορεξία, την βουλιμία και το νυχτερινό σύνδρομο. Στην περίπτωση της ανορεξίας παρατηρείται ακραίος περιορισμός της τροφής έως και επεισόδια αφαγίας που μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο την ίδια τη ζωή του ατόμου. Στη βουλιμία συναντώνται ισχυρές τάσεις υπερφαγίας ενώ ταυτόχρονα μπορεί να συνυπάρχουν αντισταθμιστικά μέτρα όπως η εκούσια πρόκληση εμετού και η αφαγία. Αν και δεν είναι απαραίτητο κάποιες φορές η βουλιμία οδηγεί στην παχυσαρκία.  Σε πολλές περιπτώσεις βουλιμικά και ανορεξικά επεισόδια εναλλάσσονται. Κατα το νυχτερινό σύνδρομο παρατηρούνται κρίσεις νυχτερινής υπερφαγίας που το άτομο δεν είναι σε θέση να αντισταθεί και να αντιμετωπίσει.

Κοινά χαρακτηριστικά στις διατροφικές διαταραχές είναι η έντονη ενασχόληση με την τροφή και το βάρος, η χρήση καθαρκτικών/διουρητικών, ορμονικές διαταραχές, φοβίες, χαμηλή αυτοεκτίμηση, συναισθήματα ενοχής, ανικανότητας, ανεπάρκειας και κενού, καταθλιπτική διάθεση που μπορεί να εναλλάσσεται με περιόδους έντονης ευφορίας.

Η διατροφική διαταραχή είναι συχνά πολύπλοκη και χρειάζεται εξατομικευμένη προσέγγιση. Πρόκειται για ένα είδος επιθετικής ή αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς απέναντι στον εαυτό που προκύπτει όμως απο την σχέση με το περιβάλλον.

Αν και συνήθως εμφανίζεται στην εφηβεία λόγω του ιδιαίτερου άγχους αυτής της περιόδου με την εικόνα του σώματος, δεν είναι λίγες οι φορές που την συναντάμε σε ηλικιωμένους εξαιτίας  καταθλιπτικών συναισθημάτων, μιας απώλειας ή λόγω πολλαπλών σωματικών κακουχιών. Αλλά και στην ενήλικη φάση μπορεί κανείς να εμφανίσει τέτοια επεισόδια μετά απο ένα συναισθηματικό κλονισμό, μια σοβαρή ασθένεια, μια απώλεια, μια εγκυμοσύνη. Σε πιο σπάνιες περιπτώσεις έχουν εντοπιστεί φαινόμενα διατροφικής διαταραχής ακόμη και σε βρέφη .

Σε κάθε περίπτωση χρειάζεται να εστιάσει κανείς στη σχέση του με το φαγητό που είναι κατ’ αρχήν αναγκαία συνθήκη επιβίωσης. Η παρέκκλιση απο αυτή την αναγκαία συνθήκη είναι συνήθως, αν δεν υποκρύπτονται οργανικά αίτια, μια υποσυνείδητη άρνηση του εαυτού να δεχτεί και να διαχειριστεί αρνητικές σκέψεις και συναισθήματα που αφορούν τη σχέση του με το κοντινό περιβάλλον ή με κάποιο τραυματικό γεγονός. Έτσι χρησιμοποιεί την τροφή ως μέσο ανακούφισης είτε με θετικό (ηρεμία, γαλήνη) είτε με αρνητικό πρόσημο (επίθεση καταστροφή).

Related Posts