Athens, Greece
211-4076204

ΜΥΘΟΙ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΙΣΜΑ

pexels-photo-1470170

«Για να αδυνατίσω αρκεί να μειώσω τις θερμίδες».

Πρόκειται για υπεραπλούστευση, πιστεύουν τώρα οι επιστήμονες. Το αδυνάτισμα δεν είναι μία απλή υπόθεση αρνητικού ισοζυγίου θερμίδων, αλλά μία κατάσταση που επιβάλλει σύνθετη και πολυπαραγοντική προσέγγιση. Άλλωστε, δεν πρέπει να παραβλέπουμε ότι σε μερικά άτομα το φαγητό ασκεί και την ψυχολογική λειτουργία της διαφυγής ή της υποκατάστασης. Επομένως, ναι μεν η πρόσληψη θερμίδων είναι ο κρίσιμος παράγοντας για το αδυνάτισμα, αλλά εξίσου σημαντικό ρόλο παίζουν κι άλλοι παράγοντες, όπως η ποιότητα των επιλεγόμενων τροφών και ο τρόπος που τρώμε. Πρόσφατα μάλιστα, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία παροτρύνει τα παχύσαρκα άτομα να μην ασχολούνται με τη σχολαστική μέτρηση των θερμίδων αλλά να επικεντρωθούν στην εκμάθηση και στην εφαρμογή ενός υγιεινότερου τρόπου διατροφής.

 

«Εάν δεν τρώω καθόλου, θα αδυνατίσω ευκολότερα».

Ακριβώς το αντίθετο!  Η αποχή από το φαγητό επιτείνει την απώλεια μυϊκής μάζας και επιβραδύνει το μεταβολισμό, με αποτέλεσμα να χρειαζόμαστε καθημερινά λιγότερες θερμίδες για να διατηρήσουμε το ίδιο σωματικό βάρος και ακόμα λιγότερες για να αδυνατίσουμε.

 

«Θα κάνω μία δίαιτα-αστραπή και θα απαλλαγώ από τα περιττά μου  κιλά».

Είναι γεγονός ότι με τις δίαιτες αυτές επιτυγχάνεται γρήγορη μείωση βάρους, μείωση όμως που αντιστοιχεί κυρίως στην απώλεια υγρών και κυτταρικού ιστού. Ωστόσο, οι δυσκολίες εφαρμογής τους, σε συνδυασμό με τις επικίνδυνες επιπτώσεις τους στην υγεία, καθιστούν δύσκολη και επιβλαβή την εφαρμογή τους για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 1-2 εβδομάδων. Επιπλέον, με τις δίαιτες αυτές δεν μαθαίνουμε να τρώμε σωστά, με συνέπεια, όταν επιστρέφουμε στις παλιές διατροφικές μας συνήθειες, να επανακτούμε τα κιλά που χάσαμε. Έτσι, το πρόβλημα διαιωνίζεται, τα κιλά μας αυξομειώνονται και το σώμα μας αποθηκεύει ευκολότερα λίπος, με αποτέλεσμα να γίνεται όλο και πιο δύσκολη η απώλεια κιλών, ακόμα και όταν εφαρμόζεται πλέον ένα σωστό διατροφικό πρόγραμμα.

 

«Τρώω τροφές που αδυνατίζουν».

Ούτε το γκρέιπφρουτ, ούτε ο ανανάς, ούτε το τσάι ούτε καμία άλλη στερεά τροφή ή ρόφημα δεν αδυνατίζει από μόνη της καίγοντας τις θερμίδες και τα αποθηκευμένα λίπη. Ούτε βέβαια υπάρχουν τροφές που μπορούμε να τρώμε σε απεριόριστες ποσότητες επιπλέον των υπολοίπων και αντί να παίρνουμε κιλά να χάνουμε.

«Δεν τρώω λίπη γιατί όλα τα λίπη γίνονται λίπος».

Φαίνεται λογικό, αλλά είναι λανθασμένο. Ο οργανισμός μας έχει την τάση να χρησιμοποιεί άμεσα τα μονοακόρεστα και τα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα, να αποθηκεύει ευκολότερα τα κορεσμένα λιπαρά οξέα, ενώ δεν μπορεί να επεξεργαστεί τα trans λιπαρά. Επομένως, στις ίδιες ποσότητες κατανάλωσης, τα φυτικά λίπη κι έλαια μας παχαίνουν λιγότερο από τα ζωικά και τα υδρογονωμένα.

 

«Δεν τρώω βραδινό για να μην παχύνω».

Δεν μετράει η ώρα, αλλά η ποσότητα λένε οι ειδικοί. Μπορεί βέβαια ο μεταβολισμός μας να λειτουργεί πιο αργά κατά τις νυκτερινές ώρες, αλλά το δείπνο δεν συμβάλλει στην αύξηση του βάρους μας εάν είναι ελαφρύ κι εάν οι θερμίδες που λαμβάνουμε στο σύνολο της ημέρας δεν υπερβαίνουν αυτές που έχουμε ανάγκη.

 

«Σε όλες τις δίαιτες τα γλυκά είναι απαγορευμένα».

Όσο λιγότερη ζάχαρη και γλυκά τρώμε, τόσο το καλύτερο. Επειδή όμως ο στόχος του «απόλυτου μηδέν» δεν είναι ρεαλιστικός, μέχρι και το 5% των ημερήσιων θερμίδων που προσλαμβάνουμε από υδατάνθρακες μπορεί να προέρχεται από πηγές ζάχαρης. Οπότε, μπορούμε περιστασιακά να απολαμβάνουμε μια μικρή ποσότητα από κάποιο γλυκό. Άλλωστε, έχει αποδειχτεί ότι η έλλειψη γευστικής απόλαυσης, η καταπολέμηση  των επιθυμιών «δια της απολύτου απαγόρευσης»  και το αίσθημα «στέρησης» οδηγούν κατά κανόνα στο σπάσιμο της δίαιτας και σε ακραίες μορφές διατροφικής συμπεριφοράς, όπως η βουλιμία και η ακατάσχετη πολυφαγία.